مردمیسازی تربیت به حرکت درآوردن انسانها و به میدان آوردن ارادهها و فعال سازی همگان در امر کلان تربیت است که اولاً نقش سازندهای برای خود انسان و فعالان این عرصه دارد. این ایده از این مبنا نشئت گرفته که تا انسان، سرباز و کارگزار امر تربیت نشود و به آن اقدام نکند و دغدغهی تربیت دیگران را نداشته باشد خود تربیت نمیشود.
در حوزههای علمیه نیز تهذیب و تربیت جُز با مشارکت مسئولانهی خود طلاب به سامان نمیرسد. طلبهای که خود را صرفاً مهمان، مخاطب و مصرفکنندهی مباحث اخلاقی بداند و برای این مهم در کنار اساتید و مسئولان، فردی یا گروهی، قیام لله نکند راهی به سلوک مجاهدانه نمییابد.
حوزههای علمیه در تربیت اخلاقی و معنوی علمداران دین، عالمان مجاهد، هادیان عامل و مجاهدان ولایتمدار در طول تاریخ خصوصاً در عصر امام خمینی؛ پیشگام و موفق بودهاند و همواره مسیر خودسازی طلبه را به جامعهسازی و پیشبرد اهداف اجتماعی اسلام منتهی دانستهاند.
استاد عالم زاده نوری در نوشتاری به تبیین مسئله «جمعسپاری و مردمیسازی تربیت» پرداخته و همه ابعاد آن را به صورت کامل مورد بررسی قرار داده است که متن کامل آن تقدیم مخاطبان محترم می شود.
حجت الاسلام والمسلمین عالم زاده، معاون تهذیب حوزه های علمیه در نوشتاری به نقد و بررسی جایگاه مشاوره و مشاور در حوزه علمیه پرداخته است.
استاد محمد عالمزاده نوری در یادداشتی به تبیین دو رکن سازه تهذیبی مدارس علمیه پرداخته است.